Klient i wyzwanie
Duży obszar eksportu, rozproszona odpowiedzialność i praca poza właściwymi rolami
Obszar eksportu obejmował administrację zamówień, zespoły handlowe odpowiedzialne za kluczowych klientów i pozostałe rynki oraz funkcje wsparcia działające w dwóch lokalizacjach.
Część zespołów pozostawała poza bezpośrednią odpowiedzialnością dyrektora eksportu. Podobne zadania były wykonywane równolegle w różnych jednostkach, a pracownicy sprzedaży i administracji przejmowali obowiązki należące do logistyki, reklamacji, finansów i innych funkcji wsparcia.
- 1
Rozproszona odpowiedzialność za obsługę eksportu
Podział zespołów między różne jednostki utrudniał prowadzenie spójnej polityki cenowej i relacyjnej wobec kluczowych klientów. Ograniczał również możliwość wykorzystania wspólnych standardów pracy i kompetencji zespołów wsparcia.
- 2
Handlowcy wykonywali zadania niezwiązane ze sprzedażą
Zespoły handlowe zajmowały się logistyką, reklamacjami, monitoringiem należności, administracją i prowadzeniem projektów wdrożeniowych. Ograniczało to czas dostępny na kontakt z klientami, rozwijanie relacji i pozyskiwanie nowych kontraktów.
- 3
Administracja zamówień poprawiała błędy procesu
Zamiast sprawnie procesować zamówienia, pracownicy znaczną część czasu przeznaczali na weryfikowanie danych, wyjaśnianie dokumentów, pozyskiwanie brakujących informacji i korygowanie błędów powstających na wcześniejszych etapach.
- 4
Zespoły wsparcia wykonywały podobne zadania
Analiza wykazała, że 93% zadań zespołu wsparcia w jednej lokalizacji pokrywało się z pracą wykonywaną w drugiej. Organizacja nie wykorzystywała więc możliwych synergii, a zakresy odpowiedzialności pozostawały niejasne.
- 5
Dane nie dawały jednego obrazu sytuacji
Porównanie danych z systemu operacyjnego i narzędzia raportowego wykazało rozbieżności, braki i niespójne definicje. Zidentyfikowano między innymi 7627 braków planowanych dat wysyłki, 106 braków przypisania klientów oraz kilkadziesiąt arkuszy wykorzystujących różne źródła i definicje danych.
Procesy były zorganizowane w sposób, który utrudniał zespołom wykonywanie ich najważniejszych zadań. Handlowcy przejmowali obowiązki operacyjne, administracja poprawiała błędy danych, a podobne funkcje wsparcia działały równolegle w dwóch lokalizacjach.
Nasze podejście
Pomiar rzeczywistej pracy, analiza danych i projekt modelu docelowego
Diagnozę oparliśmy na kilku źródłach. Połączyliśmy obserwacje pracy, autopomiar pracowników, rozmowy z zespołami oraz analizę procesów i danych systemowych.
- 1
Badanie MOS
Przez 140 godzin obserwowaliśmy pracę 20 osób z zespołów sprzedaży, administracji zamówień i wsparcia. Badanie pokazało, jakie czynności rzeczywiście wypełniają dzień pracy poszczególnych ról.
- 2
Autopomiar pracowników
Wyniki obserwacji uzupełniliśmy autopomiarem prowadzonym przez pracowników w narzędziu Sigla. Pozwoliło to porównać dane z kilku metod i ostrożnie oszacować rzeczywiste obciążenie poszczególnymi zadaniami.
- 3
Analiza procesów obsługi eksportu
Prześledziliśmy przebieg obsługi zamówień od kontaktu z klientem przez procesowanie danych, logistykę, reklamacje i raportowanie. Zidentyfikowaliśmy zadania wykonywane poza właściwymi rolami, miejsca przekazywania odpowiedzialności oraz źródła powrotów i wyjaśnień.
- 4
Analiza jakości danych
Porównaliśmy dane dostępne w systemie operacyjnym i w narzędziu raportowym. Sprawdziliśmy kompletność informacji, sposób przypisywania klientów, planowane daty wysyłek i źródła wykorzystywane w raportowaniu.
- 5
Projekt modelu docelowego
Na podstawie diagnozy przygotowaliśmy koncepcję nowego modelu organizacji pracy. Obejmowała ona Operations Center, odrębny zespół wsparcia, uporządkowanie odpowiedzialności oraz przeniesienie zadań do jednostek najlepiej przygotowanych do ich realizacji.
MOS, czyli Multi Observation Study, to wielokrotne badanie obserwacyjne pracy. Seria krótkich obserwacji pozwala określić, ile czasu zajmują zadania tworzące wartość, czynności konieczne oraz praca zbędna lub wynikająca z błędów procesu.



