Klient i wyzwanie
Rozbudowana sieć sprzedaży bez jednego standardu zarządzania
Klient prowadził sprzedaż ubezpieczeń przez kilkanaście biur regionalnych i kilkadziesiąt placówek zamiejscowych. Sieć współpracowała z agentami wyłącznymi, multiagentami, brokerami, partnerami sieciowymi i własnymi zespołami sprzedaży.
Menedżerowie odpowiadali za wyniki regionalne oraz rozwój partnerów. W codziennej pracy zajmowali się jednak również akceptacjami cen, szkoleniami, sprawami posprzedażowymi, raportowaniem i rozwiązywaniem bieżących problemów agentów.
- 1
Menedżerowie mieli niewiele czasu na rozwój sprzedaży
Badanie MOS wykazało, że czynności tworzące wartość zajmowały średnio 4,6% dnia pracy menedżerów, czyli około 22 minut. Jednocześnie 54,6% czasu stanowiły zadania możliwe do ograniczenia lub przeniesienia do innych ról.
- 2
Akceptacja cen pochłaniała znaczną część dnia
Menedżerowie przeznaczali 13,25% czasu na akceptowanie cen w systemie. Benchmark rynkowy pokazał, że w innych organizacjach podobne decyzje były częściej realizowane centralnie przez underwriting albo wspierane przez odpowiednio zaprojektowane budżety zniżkowe.
- 3
Spotkania sprzedażowe z partnerami były rzadkie
W całej próbie 19 menedżerów zarejestrowano tylko dwa spotkania o charakterze sprzedażowym z agentami. Menedżerowie postrzegali swoją rolę przede wszystkim jako bieżące wsparcie partnerów we wszystkich zgłaszanych problemach. Ograniczało to czas przeznaczany na planowanie rozwoju portfela, aktywizowanie partnerów i pozyskiwanie nowej sprzedaży.
- 4
Role różniły się między regionami
Tylko 6 z 23 kluczowych czynności menedżerów było wykonywanych podobnie we wszystkich Biurach Regionalnych. Udział czynności tworzących wartość różnił się między lokalizacjami od 0% do 15,2%. Zakres roli specjalistów również zależał w dużym stopniu od lokalnych ustaleń.
- 5
Zadania posprzedażowe pozostawały w rolach sprzedażowych
Menedżerowie i specjaliści uczestniczyli między innymi w zmianach na polisach, wznowieniach, windykacji, likwidacji szkód, ręcznym przepisywaniu danych oraz obsłudze procesów szkolnych i flotowych. W przypadku menedżerów odpowiedzialnych za dystrybucję czynności posprzedażowe zajmowały 19,68% czasu pracy.
- 6
Odpowiedzialność za wyniki sieci była rozproszona
Dyrektor Biura Regionalnego raportował do kilku obszarów organizacji, a Biuro Sprzedaży nie miało jednoznacznej odpowiedzialności za wyniki całej sieci. Brakowało również właścicieli odpowiedzialnych za rozwój poszczególnych kanałów dystrybucji oraz za łączenie celów sprzedażowych z liniami produktowymi.
- 7
System motywacyjny nie wspierał nowego modelu sprzedaży
Benchmark rynkowy wykazał istotne różnice między systemem klienta a praktyką rynkową. System opierał się na celach kwartalnych i nie wiązał premii bezpośrednio z wartością sprzedaży, przez co słabo wspierał kierunek zmian zakładany w nowym modelu.
Underwriting oznacza ocenę ryzyka i ustalanie warunków, na jakich ubezpieczyciel może zawrzeć umowę.
Nasze podejście
Pomiar pracy połączony z analizą wyników i potencjału rynku
Diagnoza nie opierała się na jednym źródle danych. Połączyliśmy pomiar pracy, wyniki sprzedaży, aktywność partnerów, strukturę portfeli i porównanie z modelami stosowanymi przez innych ubezpieczycieli.
- 1
Badanie MOS
Wielokrotna obserwacja wykonywanych czynności objęła 19 menedżerów sprzedaży i dystrybucji (133 godziny obserwacji) oraz 16 specjalistów, inspektorów i underwriterów (112 godzin), w części biur regionalnych i kilkunastu lokalizacjach. Pomiar prowadzono w modelu jawnym i ukrytym, z wykorzystaniem autorskiej aplikacji Sigla Consulting.
- 2
Rankingi Biur Regionalnych
Dla wszystkich biur regionalnych przygotowaliśmy wielokryterialny ranking obejmujący wynik przypisu składki, efektywność pracowników, liczbę aktywnych partnerów, efektywność partnerów, udział nowych polis oraz aktywność agentów i sieci partnerskich. Ranking pokazał różnice między regionami i brak jednego Biura, które byłoby najlepsze we wszystkich obszarach.
- 3
Rankingi menedżerów i specjalistów
Przeanalizowaliśmy indywidualne wyniki menedżerów sprzedaży, menedżerów dystrybucji oraz specjalistów. Dane pozwoliły porównać wielkość portfeli, liczbę partnerów, aktywność agentów, wynik sprzedażowy, potencjał rynku oraz udział zadań sprzedażowych i niesprzedażowych.
- 4
Mapy aktywności i potencjału rynku
Przypisaliśmy powiaty i lokalne rynki do poszczególnych Biur Regionalnych. Pozwoliło to porównać obecne portfele menedżerów z potencjałem regionu oraz przygotować propozycję nowej dystrybucji partnerów i planów sprzedażowych.
- 5
Benchmark rynkowy
Model klienta porównaliśmy z rozwiązaniami stosowanymi przez sześciu innych ubezpieczycieli. Benchmark objął rolę menedżera sprzedaży, zakres centralnego wsparcia, model współpracy z agentami, sposób ustalania celów, system premiowy i organizację kanałów dystrybucji.
- 6
Analiza struktury organizacyjnej
Przeanalizowaliśmy odpowiedzialności Biura Sprzedaży, Biur Regionalnych i jednostek wsparcia. Sprawdziliśmy, które zadania powinny pozostać w regionach, które wymagają centralizacji oraz gdzie odpowiedzialność za wyniki i proces jest rozproszona.
- 7
Dwa warianty modelu docelowego
Przygotowaliśmy wariant zachowujący dotychczasową liczbę biur regionalnych oraz wariant zakładający połączenie wybranych obszarów i pracę w modelu z mniejszą ich liczbą. Dla obu opisano role, zakresy odpowiedzialności, sposób zarządzania siecią i kolejność wdrożenia.



